Kleine meisjes worden groot

Ze is veranderd ten opzichte van de vorige zomervkantie.

En dan is het ‘ineens’ alweer de zesde week van de schoolvakantie.

Vakantie!

Wekenlang had ik ernaar uitgekeken. Onze oudste zat dat schooljaar in de eerste van het voortgezet onderwijs. En ze was moe. Heel erg moe van alle indrukken van dat eerste jaar. Een jaar waarin ze weer de jongste was op school, met de fiets naar school moest, voor het eerst huiswerk kreeg, moest leren plannen voor toetsen, nieuwe vrienden maakte en nog veel meer. Ze was moe en dat kwam de sfeer in huis niet altijd ten goede. Zeg maar.

Maar ik zag er ook een beetje tegenop

Een beetje ‘angst’ had ik ook wel voor de vakantie. Want dan schijnen pubers te veranderen in op de bank liggende monsters die niets meer willen en onafscheidelijk zijn met hun telefoon.

Gelukkig viel het me mee. Ja, ze kwam pas rond 11 uur uit bed. En dan wilde ze het eerste half uur vooral met rust gelaten worden. Daarna moest ze eten. En pas daarna was ze aanspreekbaar. En ja, ze was compleet onafscheidelijk van haar telefoon. En ook op ons vakantieadres veranderde haar kamer in no time in een zwijnenstal. En net als thuis heb ik me daar niet mee proberen te bemoeien. 

Niets nieuws dus, of toch wel eigenlijk

Tot zo ver dus niets nieuws. Maar dat was er wel. Er was echt iets veranderd ten opzichte van de zomer daarvoor. Iets wat ik lastig kan omschrijven. Ze is ‘groot’ geworden. Veel zelfstandiger. Ze gaat meer haar eigen gang. Wilde lang niet meer altijd mee als wij op pad gingen (gelukkig nog wel naar de pretparken). Ze was meer weg met vriendinnen. Ze speelde veel minder. Ging veel serieuzer aan de slag met haar hobby. Denkt na over een bijbaantje. Wilde soms ineens meehelpen in het huishouden (oké, dat was dan wel vaak een goedmakertje voor de dingen die niet helemaal lekker liepen).

Genieten!

Ik heb er met verwondering naar staan kijken. Alle clichés zijn waar: kleine meisjes worden groot. En ineens realiseerde ik me dat ze over een paar jaar helemaal niet meer mee wil met haar ons. Dan wil ze met vriendinnen op vakantie. En terecht! Maar tot die tijd wil ik nog genieten van de vakanties met haar. En samen nog zo veel mogelijk mooie herinneringen maken.